Hebben vaders altijd recht op co-ouderschap?

/Hebben vaders altijd recht op co-ouderschap?

Hebben vaders altijd recht op co-ouderschap?

Hebben vaders altijd recht op co-ouderschap? Dit is dé vraag die vrijwel altijd door moeders wordt gesteld aan advocaten en mediators.

In ouderwetse traditionele partnerschappen en huwelijken, waarin de moeder overdag thuis het huishouden doet en de vader overdag werkt. Ontstaat er na de scheiding een verwachting bij de vrouwen van: ” Ik heb altijd de kinderen verzorgd, dus de kinderen zijn van mij”.

Deze verwachting kan ontstaan uit angst, boosheid, jaloezie en onbegrip. De moeder is huiverig dat ze naast haar huwelijk en levensstandaard ook nog haar kinderen kwijtraakt, en vader is bang dat hij zijn kinderen nooit meer zal zien.

Als de scheiding dan komt en er dan ook nog allerlei vervelende emoties in het spel zijn.  Bijvoorbeeld omdat zij het gevoel heeft verlaten te zijn voor een ander. Kan het moeilijk zijn om in te zien dat wat de belangen zijn voor het kind.

Het is dus belangrijk om te weten waar iedereen aan toe is.

Vaders hebben altijd recht op co-ouderschap!

Het antwoord is JA! Vaders hebben altijd recht op co-ouderschap.

De wet is heel duidelijk: de vader heeft recht op een gelijkwaardige zorgregeling (co-ouderschap).

Het is in de wet zo geregeld dat gescheiden ouders elkaar in staat moeten stellen om voor de kinderen te zorgen. Het hoeft niet per se fifty-fifty 
te zijn. En een ouder hoeft er ook niet altijd zelf te zijn, het kind mag een deel van de tijd best bij een oppas of bij opa en oma inzetten.

Het belang van het kind weegt het zwaarst. De zorg verdeling moet natuurlijk wel praktisch haalbaar zijn. Dat betekend vaak dat ouders opnieuw hun wekelijkse rooster moeten inzien en herindelen. In de meeste gevallen regelen ouders die gaan scheiden zelf de verdeling van de zorg voor de kinderen.

Vroeger

Tot 1995 werden de kinderen na een scheiding bijna altijd volledig toegewezen aan de moeder. Zij kreeg standaard het éénhoofdig gezag en de vader werd toeziend voogd. Dit betekende in de praktijk dat vader geen enkele zeggenschap had en zijn kinderen meestal maar eens in de veertien dagen bij zich had. Misschien herinner je 
je nog de ‘dwaze vaders’, mannen in superheldenpakken die aandacht vroegen voor het feit dat zij hun kinderen amper zagen. Zij hebben dat probleem op de politieke agenda gezet.

Hoe gaat het nu

Bij ongeveer één op de drie scheidingen lukt het niet om zelf een goede en eerlijke zorgverdeling te maken. Deze gezinnen komen dan bij de rechter. De rechter bekijkt hoe de situatie vóór de scheiding was, hoe de situatie nu is, wat door beide ouders te faciliteren is en wat de belangen van het kind zijn.

De rechter zoekt altijd naar wat het beste is voor het kind. Als het gezag bij beide ouders is blijft dat zo. En als het gezag bij alleen de moeder is dan krijgt de vader die vrijwel altijd toegewezen, als hij dat verzoek indient bij de rechter.

Dus nu houden ouders na de scheiding het gezamenlijk gezag en heeft het kind recht op een gelijkwaardige verzorging en opvoeding door beide ouders.

Omdat vaders dit vaak niet weten zijn veel co-ouderschappen nog steeds oneerlijk verdeeld. Help kinderen door hun ouders hierop te wijzen.

” je scheid als partners, nooit als ouder”

By |2018-11-02T10:34:49+00:00mei 26th, 2018|Vaders|0 Comments

Leave A Comment

error

Vind je deze blog leuk? Delen wordt gewaardeerd :)